Voor mij is de zomer het ideale moment om alles even op een rijtje te zetten.
We zijn halverwege het jaar en ik neem altijd bewust de tijd om terug te kijken naar de voorbije maanden. Wat heb ik over mezelf geleerd? Welke stappen heb ik gezet om dichter bij mezelf te komen? Zijn er dromen of doelen die ik dit jaar nog wil realiseren? En vooral: leef ik nog in de richting die goed voelt voor mij?
De zomer voelt voor mij anders dan de rest van het jaar. Ik gedij beter in een klimaat met veel zonlicht en probeer daarom alles uit deze periode te halen om de rest van het jaar op verder te bouwen. Ik geniet van de warmte, van het vertragen, van de ontspannen sfeer wanneer mensen vakantie hebben. Het is een periode waarin ik mijn energie weer oplaad en nieuwe reserves opbouw.
Maar de zomer is voor mij meer dan alleen uitrusten. Het is ook een periode van reflectie.
Veel mensen maken goede voornemens wanneer een nieuw jaar begint. Ik merk dat ik dat zelf liever in de zomer doe. Juist omdat er dan meer rust is, ontstaat er ruimte om na te denken over de langere termijn. Niet vanuit moeten, maar vanuit verlangen.
Tijdens de vakantie probeer ik opnieuw contact te maken met mijn dromen. Elk jaar stel ik mezelf dezelfde vraag:
"Als ik een toverstaf had en met niemand of niets rekening hoefde te houden, hoe zou mijn leven er dan uitzien?"
Ik neem de tijd om dat echt te voelen. Hoe ziet mijn ideale leven eruit? Hoe voel ik me? Wat doe ik? Met wie breng ik mijn tijd door?
Vervolgens kijk ik naar mijn leven vandaag. Waar zitten de verschillen? Welke veranderingen zouden me dichter bij dat gevoel brengen?
Zo ontdek ik telkens opnieuw waar er nog groei mogelijk is. Niet alleen in mijn leven, maar vooral in mezelf.
De zomer is voor mij ook een periode om te journalen, oefeningen te doen en boeken te lezen die me inspireren. Even bewust stilstaan bij het leven. Dankbaar zijn voor alles wat er al is, terwijl ik tegelijkertijd ruimte maak voor nieuwe dromen.
Wat ik jammer vind, is dat veel mensen zichzelf hebben afgeleerd om te dromen. Ze geloven dat hun verlangens toch niet haalbaar zijn en stoppen daarom met voelen wat ze écht willen. Maar juist daardoor blokkeren ze vaak onbewust hun eigen energie.
Dromen zijn niet kinderachtig. Ze zijn richtingaanwijzers.
Ze laten je zien waar je hart naar verlangt.
Wanneer je jezelf toestemming geeft om opnieuw te dromen, begint er iets in beweging te komen. Misschien verandert niet meteen je hele leven, maar je aandacht verandert wel. Je gaat kansen zien die je eerder niet opmerkte. Je ontmoet mensen die je inspireren. Er ontstaan ideeën waar je voordien nooit aan gedacht had.
Zo zet het leven zich langzaam in beweging.
En het mooie is: je hoeft daarvoor niet meteen grote stappen te zetten.
Elke verandering begint met één kleine keuze. Een boek lezen dat je inspireert. Een wandeling maken zonder afleiding. Een kwartiertje schrijven in een notitieboek. Een eerlijk gesprek met jezelf voeren. Of simpelweg durven uitspreken waar je hart werkelijk naar verlangt.
Misschien is dat wel de grootste kracht van de zomer.
Niet dat alles ineens verandert, maar dat je eindelijk de rust vindt om weer te horen wat je hart je al die tijd probeerde te vertellen.
Ik wens je een zomer toe vol rust, verwondering en nieuwe inspiratie. Een zomer waarin je niet alleen geniet van het leven, maar ook een beetje dichter bij jezelf komt. Want uiteindelijk begint de grootste verandering niet buiten jou, maar in de keuze die je elke dag opnieuw maakt om je hart te volgen.
Liefs,
Nicole
