Elk jaar opnieuw zie ik hetzelfde gebeuren. Je bent gemotiveerd en maakt goede voornemens met nieuwjaar. Nu gaan er echt dingen veranderen: je gaat meer bewegen, gezonder eten, keuzes maken, iets nieuws beginnen…
En in het begin is er energie om er echt voor te gaan.
Je voelt motivatie. Je hebt plannen, ideeën… misschien zelfs een beetje bewijsdrang naar jezelf toe.
Dit jaar wordt anders.
Maar dan… een paar weken later verandert er iets.
Het leven komt ertussen.
Je hoofd wordt voller.
Je energie zakt.
En ineens voelen al die doelen waar je zo enthousiast over was zwaar. Bijna alsof het te groot is geworden.
En ergens begint die twijfel:
"Waarom lukt het mij niet om dit vol te houden?"
Laat me je dit zeggen, heel eerlijk:
Het ligt niet aan jou.
Het ligt eraan dat we motivatie vaak overschatten en er dingen van verwachten die het eigenlijk niet kan dragen. Het is niet wat je echt zal helpen om dingen in je leven aan te pakken en te veranderen.
Wat ik door de jaren heen heb geleerd, is dit:
Motivatie is tijdelijk.
Structuur is wat nodig is om iets te veranderen.
Motivatie voelt fijn. Het geeft je een kickstart, maar het is geen fundament, want motivatie komt en gaat net zoals energie, emoties en omstandigheden.
En als jouw vooruitgang daarvan afhangt, dan voelt het elke keer alsof je opnieuw moet beginnen.
We denken vaak dat het zo werkt: Eerst moet ik me zeker voelen en dan ga ik actie ondernemen.
Maar in werkelijkheid is het net omgekeerd.
Je wordt zekerder dóór actie.
Niet door erover na te denken. Niet door te wachten tot je er klaar voor bent, maar door kleine stappen te zetten, zelfs wanneer het ongemakkelijk voelt.
Elke keer dat je toch iets doet, hoe klein ook, gebeurt er iets belangrijks. Je begint jezelf te vertrouwen. En dat vertrouwen is veel sterker dan motivatie ooit zal zijn.
Wat ik heel vaak zie (en misschien herken je dit):
We blijven wachten.
Op het juiste moment.
Op meer rust in ons hoofd.
Op dat gevoel van “nu ben ik er klaar voor”.
Maar dat moment komt meestal niet vanzelf.
Je wordt niet klaar vóór je begint.
Je wordt klaar terwijl je bezig bent.
De meeste mensen die ik begeleid zijn niet “lui” of “niet gedisciplineerd”. Ze zijn vaak heel capabel, bewust en gemotiveerd, maar ze missen één ding:
Een eenvoudige structuur die blijft werken wanneer de motivatie wegvalt.
Niet als iets strengs of beperkend, maar als iets waar je op kan terugvallen wanneer je het even niet meer weet of motivatie ontbreekt.
Een goede routine helpt je om minder te moeten nadenken, maakt de drempel lager om te beginnen en zorgt ervoor dat je blijft bewegen, ook op moeilijke dagen.
Je hoeft het niet groots aan te pakken, begin klein en kies één ding, één verandering, één doel dat voor jou echt belangrijk is. Niet wat “moet”, maar wat je diep vanbinnen wilt.
Maak de stap, de verandering daarna zo klein mogelijk. Zó klein dat je er bijna geen weerstand bij voelt en focus niet op motivatie. Focus op doen. Ook wanneer het niet perfect is. Ook wanneer je twijfelt. De kleinste stap die je zet, brengt uiteindelijk vaak de grootste verandering in je leven.
Misschien heb je jezelf dit al vaker horen zeggen:
"Ik begin wel wanneer ik er klaar voor ben. Ik begin wel als ik dit gedaan of geleerd heb.”
Maar wat als dat moment niet komt?
Wat als de echte verandering zit in wat je vandaag doet zonder dat perfecte gevoel?
Dus stel jezelf eens deze vraag:
Wil ik blijven wachten op motivatie of wil ik iets opbouwen dat mij helpt om verder te gaan op de weg die ik wil, ook als het moeilijk wordt?
Liefdevol,
Nicole
