Over het ontstaan van mijn nieuwe boek
Anderhalf jaar geleden begon er iets in mij te kriebelen. Een zachte maar aanhoudende uitnodiging om opnieuw te schrijven. Waarover het boek zou gaan? Ik had geen idee, maar ik stelde me open voor deze uitnodiging en vertrouwde erop dat de rest vanzelf duidelijk zou worden.
Regelmatig werd deze uitnodiging herhaald en er ontstond een soort drang, een tijdsdruk. Het voelde alsof dit boek geschreven wilde worden. Alsof deze boodschap op het juiste moment naar buiten mocht komen.
Nog steeds had ik geen idee wat ik dan moest schrijven. Ik mediteerde en stelde me open voor alle informatie die ik mocht ontvangen. En opeens was daar het onderwerp: Liefde. De wereld heeft behoefte aan liefde. Mensen mogen zich terug herinneren wat liefde is, dat het te vinden is in zichzelf. Het is belangrijk dat iedereen zich terug bewust wordt van de kracht van liefde. Liefde is helend.
Er werd van me gevraagd om mee te werken aan deze ‘ontwaking’, deze herinnering aan liefde.
Hoe? Nog steeds geen idee. Maar ik begon te schrijven. Eerst waren het losse zinnen en kleine stukjes tekst die ik plots hoorde, voelde of intuïtief doorkreeg. Een gevoel van inspiratie dat ik gewoon volgde.
Deze korte stukjes bleken uiteindelijk verschillende onderwerpen die ik kon indelen in hoofdstukken. Het werd een vloeiend verhaal van het ene hoofdstuk in het andere. En zo ontstond er een plan.
Tijdens het uitwerken van elk hoofdstuk liet ik me leiden door deze inspiratie. De woorden stroomden en ik hoefde er niet over na te denken. Het ene idee volgde het andere op. Het ging moeiteloos en het voelde alsof er iets magisch ontstond.
De klanten die ik zag tijdens dit schrijfproces, bevestigden dat ik op de goede weg was. Het leek alsof de thema’s uit het boek overal terugkwamen in de gesprekken die ik voerde. De vragen en de uitdagingen die deze klanten brachten, kon ik beantwoorden met de dingen die ik al had opgeschreven. Het was een synchroniciteit die ik niet kon negeren. Het leek alsof iedereen mijn boek kon gebruiken.
Er werd me ook gevraagd om de ervaringen van mijn eigen groei te delen en dat voelde heel kwetsbaar. Was ik er klaar voor om dit met de wereld te delen, om mijn eigen bescherming los te laten en me helemaal over te geven?
Er was geen ander antwoord dan ‘ja’. Mijn zoektocht naar heling hielp me herinneren dat liefde niet buiten ons ligt, maar in onszelf aanwezig is. Alles wat ik in dit proces geleerd heb en alles wat me geholpen heeft om me te herinneren dat liefde in onszelf zit, was nodig om dit boek te kunnen schrijven. Ik deel mijn verhaal zodat anderen er kracht en moed in kunnen vinden om hun eigen groeiproces aan te gaan.
Ik werd in dit schrijfproces geholpen door mijn kosmische team. Ik voelde een sterke verbinding met mijn vader en bomma tijdens het schrijven. En wanneer ik even vastliep, dan stuurde het universum me een hulplijn, in de vorm van een vraag van een klant, een ingeving tijdens een meditatie of een boodschap via een ander kanaal. Ik hoefde niets te bedenken. Hoe meer ik me openstelde, hoe meer inspiratie stroomde.
Het moeilijkste bij het schrijven van dit boek was, ‘mezelf aan de kant zetten’. Daar bedoel ik mee, mijn denken, de stem in mijn hoofd die soms zei dat het anders moest. Dat is de stem van een oud patroon: ‘doe ik het wel goed genoeg?’ We kennen die stem allemaal en af en toe duikt ze nog op.
Het schrijven van het verhaal was eigenlijk het gemakkelijkste. De praktische dingen die volgden, waren veel moeilijker. Zoek ik een uitgever of geef ik het zelf uit? En hoe doe ik dat dan? Waar vind ik de tijd om dit allemaal te doen?
Op het moment dat ik niet meer verbonden was met mijn hart, begon de stem van mijn denken harder te spreken. Ook hier leerde ik me open te stellen en me over te geven aan het proces, me te verbinden met de kracht van liefde.
Al snel kwamen de juiste mensen en nieuwe ideeën op mijn pad. Dit deed me weer beseffen dat we onszelf vaak in de weg zitten. Onze behoefte aan controle en planning maakt ons leven soms moeilijker dan het moet zijn. Bij het nalezen en afwerken van het manuscript kwam ik dit patroon nog regelmatig tegen. Telkens moest ik mezelf eraan herinneren dat ik Liefde ben en dat mijn waarde niet afhankelijk is van wat anderen van mij of van dit boek, denken.
Zo zie je maar, we worstelen allemaal met oude patronen, we blijven groeien en onszelf helen.
Het schrijven van een boek is een hele beleving. Het is een reis en voelt ook een beetje als een geboorte met een pittige bevalling.
Na een proefdruk (toch nog een beetje controle), is het boek nu af! En zelfs als ik nu ‘af’ schrijf, dan voel ik dat het eigenlijk nooit af is. Deze reis naar liefde is eigenlijk alleen maar een begin. Wanneer je je hart volgt, brengt het je naar nieuwe horizonten, kansen, uitdagingen en mogelijkheden. En wie weet wat daar nog allemaal uit groeit.
Op zaterdag 13 juni mag ik dit boek officieel de wereld in brengen.
Voel je welkom op de boekvoorstelling om dit samen te vieren met een hapje en een drankje.
Inschrijven kan hier: https://forms.gle/SNo3G15sCUd4XuPu5
Wil je graag een boek, dan kan je het nu pré-orderen op de website:
https://www.nicolecuppens.be/pre-order-je-hart-weet-de-weg
Liefdevol,
Nicole
